First game

Zaterdag, eerste wedstrijd, een hoop kleine kinderen en een bal. Wat was de uitslag, geen idee, er is wel gescoord, veel, en volgens mij heeft Jarne's team gewonnen. Bovendien, trommelgeroffel, heeft Jarne 2 goals gemaakt, eentje van achter de middenlijn recht de goal in. Hij deed het goed, wist alleen nog niet goed dat je binnen de lijnen moest blijven maar hij heeft goed gelopen en veel plezier gehad. Tibe heeft zicht ook geamuseerd, "go, go Jarne" alleen was hij teleurgesteld dat hij geen snack kreeg. De foto's/film volgen.

Eerste training

Dinsdagavond van 6 tot 7, eerste training. North-East van Texas in het McAllister park. Tussen 5 en 6 in de spits, ik voorzag een beetje file dus ben op tijd vertrokken, waardoor ik rond 5 uur 30 aankwam. Op het veld stond al een groepje kinderen samen met een coach te trainen, blijkbaar begonnen ze al om half 5. Ondertussen was de zon al onder gegaan en begon het serieus koud te worden. Jarne ging in de groep staan, aarzelend, en de coach begon met oefeningen, dribbelen tussen kegeltjes en dan passen naar de anderen kindjes en dan schieten naar de goal, enz... Het viel niet mee, Jarne was niet tevreden, hij wou naar huis, niet meer voetballen.

En niks hielp, zalven, dreigen, beloven, niks hielp. Een van de papa's die tegen 7 aankwam vond het raar dat de training al begonnen was en zowaar op de andere helft was er nog een coach bezig. Heb me maar aangesloten en ook meegegaan om te zien of dat misschien de juiste groep was. Ondertussen Jarne meegesleurd, want die wou echt naar huis, hij had het koud en was te moe om te lopen. De lijst nagekeken en inderdaad onze jongen stond erop. De coach ging de rij met andere kindjes af en een voor een werden de andere jongen en Jarne aan de andere leden van het team voorgesteld. Eerste oefening, bal hard schoppen, dat ging goed. Hij bleef zelfs staan toen ik zijn trainingsbroek uit de auto ging halen, zijn trui had hij al aan. En het leren van offence en defence ging ook goed, hij moest namelijk bij de dochter van de coach staan, en dat was leuk. Hij liep en liep, was nauwelijks te stoppen, wist van geen ophouden. zaterdag, de eerste game. Wat Jarne deed vragen: " Een wedstrijd, wat is dat?".

Soccer

Deze morgen Hugo uitgewuifd; hij is weg voor een korte Europese rondreis, Zwitserland, Italie "and last but not least" Belgie. Daarna telefoon: Jarne's eerste voetbaltraining dinsdag. Dus snel naar de sportwinkel schoenen en scheenlappen kopen , dat was de bedoeling, raar dat er altijd meer in het winkelmandje beland dan er op het lijstje staat. De schoenen vielen in de smaak, voor het slapen nog even ingelopen.

Met de schoenen aan slapen leek me een beetje moeilijk, maar naast het bed in zijn voetbaltas samen met zijn voetbal (het liefst had hij de tas volledig klaargemaakt) dat kon nog net).

En Ja, Tibe is boos, want hij is nog te klein. Maar wegens de ongelofelijke prijs van de schoenen ( 10 dollar) heb ik Tibe er ook maar gekocht. Voor wie het niet mocht zien, ze zijn zwart met roze, het lieftst wou hij ook nog een roze bal en roze scheenlappen, maar een bal had hij al en het zijn zwarte scheenlappen geworden.

Belevenissen op een drafje

Begin december: de sint en moeke kwamen langs, allen beladen met gifts. Big Bend was ons zo meegevallen dat we besloten met zijn allen ( - Hugo die moest werken ) nog eens te gaan. Tweede keer , betere keer: beter weer, Havalina's en herten gezien en veel gewandelt. Kleine correctie op dit laatste: Tibe ook veel gedragen in de superdeluxe rugdrager (of hoe noem je zoiets), vooral superdelux voor Tibe, de drager ( ik dus) hield er 2 fameuze blauw plekken aan over (neen, geen foto's) op de heupen.

En voor wie zich ongerust maakt na het bekijken van de foto's, Jarne en Tibe zijn nog altijd de beste vrienden.

We hebben samen onze kerstboom gezet, we zijn samen naar het centrum van Sant Antonio geweest om de kerstversiering te zien en we hebben samen Kerst gevierd. En voor dat we het goed en wel beseften gingen ze alweer naar huis. Daarna kwam nieuwjaar, karina en haar mama Christina vierden met ons de komst van een nieuw jaar. Spaghetti met zalm en room en pannekoeken met ijs, slagroom en chocoladesauce als nagerecht. De kinderen hielden het net zolang uit als de ouders, 1uur30 op de eerste dag gingen we slapen .

Wat is er daarna nog gebeurd? Jarne die verjaard was in december kreeg het 2 de weekeinde van januari zijn feestje. Vele kindjes: Hanah, Touran, Giovanni, Ivan, Ian, Lucas, Madison , Karina, Rachel en natuurlijk Jarne en Tibe. Veel gelopen, gespeeld, filmpje gekeken en natuurlijk gegeten: groenteschotel, broodjes, kaas , koekjes, shipjes en dipjes en natuurlijk taart: zelfgemaakte slagroomtaart. Als speciale gasten: Plop en zijn vriendjes in de vorm van slingers aan de muur.

De laatste foto's moet ik nog opladen, dus die komen er nog aan.

Eeeeeeeeeeeeeeeerg

"Last post published December 7, 2007" Oei, er is nochtants vanalles gebeurt om over te schrijven, en in mijn hoofd is alles al opgeschreven ( compleet met foto's ). Nu is het nog een kwestie van de transfer te maken naar mijn computer, waar was ook weer dat USB kabeltje naar toe?

Big Bend: het mooiste van Texas

Verslag van onze trip, eindelijk.
Woensdag, de bedoeling was om vroeg te vertrekken, uiteindelijk werd het 5 uur. Ik moest nog pakken , Hugo nog werken en er moesten ook nog snel wat dingen gekocht worden. Volle tank iederen in de auto en we waren op weg. Het is winter, dus vroeg doneker, na gegeten te hebben in de auto viel dan ook iedereen in slaap. Iedereen behalve ik, de chauffeur van dienst. Van San Antonio naar Fort Stockton, een lange saaie weg zeker in de donker. Uiteindelijk om 10uur30 aankomst in het hotel.

Na een nachtje slaap ( een " doublesize" bed is echt wel kleiner dan een "kingize" bed) richting ontbijtzaal. Het hotel was van dezelfde keten als het hotel aan zee dus ook hetzelfde ontbijt. Wafels, ontbijtgranen, omelet, sausage patties,yoghurt enz. "Continental breakast", welk continent was mij niet meteen duidelijk. In Big Bend is er maar een tankstation, dus de prijzen liggen hoger dan in San Antonio. We hadden dan ook de raad gekregen om te tanken in in Fort stockton en in Marathon, de laatste stop voor je aan het park komt.

Marathon het laatste "stadje" voor je het park binnenrijd, 450 inwoners, $24,200 gemiddeld jaarinkomen wat beduidend lager ligt dan het gemiddelte in Texas, $42,139.
Was de temperatuur de vorige dag in San Antonio nog 30 graden, tijdens de nacht was er een koude wind opgekomen wat maakte dat er de volgende dag een 8 op de thermometer stond. De "thanksgiving picknick" in de namiddag heeft dan ook niet lang geduurd.
De volgende ochtend, koud maar een stralende zon en er stond een wandeling op het programma, " the window trail", 5.2 miles/8.3 km roundtrip. Voor Tibe iets te veel om te stappen, maar Jarne hebben we maar een paar meter gedragen. Onze eerste optimistische plannen waren om in de namiddag iets anders gaan te doen, maar de voormiddagwandeling werd een over de middag en zelfs een na de middag wandeling.

Een gesprek van Hugo met een man met een brandende barbeque had voor gevolg dat ons avondeten uit een hamburger, een goed gesprek, een Belgische wafel en een Belgisch bier bestond.
De volgende dag, alweer een wandeling, the lost mine trail, 4.8 miles/7.8 km samem met Bill en zijn vrouw. Een kleinere afstand maar wel bergop bovendien was het erg koud. Het beging van de wandeling hadden we al wat regen, maar was het doenbaar. Echter de afdaling was afzien, pijpestelen regen en koud, ijskoud. De warme chocolademelk daarna was erg welkom. De regen was ondertussen verandert in sneeuw, erg mooi maar geen weer om in te rijden. De volgende dag was alles ondergesneeuwd, sneeuw in Texas, voor Tibe de eerste sneeuw ooit live gezien en gevoeld.

Sneeuw dus wegen gesloten, in afwachting gaan ontbuiten in het restaurant: eggs, bacon, gravy, oatmeal, cereal, fruit, and hot chocolate milk.

Uiteindelijk om 11uur30 kunnen doorrijden en tegen 6uur 30 terug thuis. De sneeuw heeft ons lang vergezeld en even heb ik de hoop gehad dat het ook in San Antonio had gesneeuwd. Echter thuis was alles groen, het thanksgiving weekeinde was daar enkel nat en koud geweest

Bedenksel

In juni toen mijn ouders kwamen waren ze juist gaan kiezen ( 10 juni) en nu komen ze terug ( 5 december) en er is nog geen regering. Dus ofwel komen mijn ouders te vaak op bezoek ofwel duren de onderhandelingen echt wel lang.

PS Het verslag van onze trip laat ook op zich wachten, we gaan alweer bijna opnieuw (daarover later meer) maar dit weekeinde tussen het opruimen (want ouders komen) boodschappen doen en naar verjaardagsfeestje gaan, zal ik eraan werken. Beloofd!